Mukaddime

Birinci kitap, birinci mukaddime

1. I.1

   اعلم أن الاجتماع الإنساني ضروري، ويعبّر الحكماء عن هذا بقولهم: الإنسان مدني بالطبع، أي لا بد له من الاجتماع الذي هو المدينة في اصطلاحهم، وهو معنى العمران.

   Bil ki insanların bir arada yaşaması zorunludur. Hakîmler bunu 'insan tabiatı gereği medenîdir' sözüyle ifade ederler; yani insan, onların ıstılahında 'medine' denen toplu yaşayıştan vazgeçemez. Umrânın anlamı da budur.

2. I.2

   وبيانه أن الله سبحانه خلق الإنسان وركّبه على صورة لا يصحّ حياتها وبقاؤها إلا بالغذاء، وهداه إلى التماسه بفطرته وبما ركّب فيه من القدرة على تحصيله.

   Bunun açıklaması şudur: Allah insanı, hayatı ve varlığını ancak gıdayla sürdürebileceği bir yapıda yaratmış; ona fıtratıyla ve içine yerleştirdiği güçle bu gıdayı arayıp elde etmenin yolunu göstermiştir.

Kaynak: Kitâbü'l-İber, Bulak 1867. Çeviriler yapay zekâ desteklidir; editör ve hakem onayından geçer.