Yükleniyor
Eser adı, varyant ad ya da müellif yazın
Kritik der reinen Vernunft
Immanuel Kant, 1781. Birinci ve ikinci baskıya önsözler
Die menschliche Vernunft hat das besondere Schicksal in einer Gattung ihrer Erkenntnisse: daß sie durch Fragen belästigt wird, die sie nicht abweisen kann; denn sie sind ihr durch die Natur der Vernunft selbst aufgegeben, die sie aber auch nicht beantworten kann; denn sie übersteigen alles Vermögen der menschlichen Vernunft.
İnsan aklının, bilgilerinin bir türünde kendine özgü bir yazgısı vardır: geri çeviremediği sorularla rahatsız edilir, çünkü bu sorular ona aklın kendi doğası tarafından yöneltilmiştir; ama onları yanıtlayamaz da, çünkü bu sorular insan aklının bütün gücünü aşar.
⋯
Bisher nahm man an, alle unsere Erkenntnis müsse sich nach den Gegenständen richten; aber alle Versuche, über sie a priori etwas durch Begriffe auszumachen, wodurch unsere Erkenntnis erweitert würde, gingen unter dieser Voraussetzung zunichte. Man versuche es daher einmal, ob wir nicht in den Aufgaben der Metaphysik damit besser fortkommen, daß wir annehmen, die Gegenstände müssen sich nach unserem Erkenntnis richten.
Şimdiye dek bütün bilgimizin nesnelere uyması gerektiği kabul edildi; ama bu varsayım altında nesneler hakkında kavramlar aracılığıyla a priori bir şey saptayıp bilgimizi genişletme girişimlerinin hepsi boşa çıktı. Öyleyse bir kez de nesnelerin bizim bilgimize uyması gerektiğini varsayarak metafiziğin görevlerinde daha iyi ilerleyip ilerlemeyeceğimizi deneyelim.
Kaynak: Critik der reinen Vernunft, Johann Friedrich Hartknoch, Riga 1781 (A) ve 1787 (B). Çeviriler yapay zekâ desteklidir; insan gözden geçirmesinden sonra hakem onayına sunulur. Bir pasaja dokunarak bağlantılarını açın.