مثنوی معنوی
Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî, 1258–1273. Birinci defter, giriş: neyin hikâyesi
بشنو این نی چون شکایت میکند از جداییها حکایت میکند
Dinle bu ney nasıl şikâyet ediyor, ayrılıkları nasıl anlatıyor.
کز نیستان تا مرا ببریدهاند در نفیرم مرد و زن نالیدهاند
Beni sazlıktan kestiklerinden beri feryadımla erkek kadın herkes inledi.
سینه خواهم شرحه شرحه از فراق تا بگویم شرح درد اشتیاق
Özlemin derdini anlatabilmem için ayrılıktan parça parça olmuş bir gönül isterim.
هر کسی کو دور ماند از اصل خویش باز جوید روزگار وصل خویش
Aslından uzak düşen herkes, ona kavuşacağı zamanı yeniden arar.
من به هر جمعیتی نالان شدم جفت بدحالان و خوشحالان شدم
Her toplulukta inledim; kötü hâllilerle de iyi hâllilerle de eş oldum.
هر کسی از ظن خود شد یار من از درون من نجست اسرار من
Herkes kendi zannınca dostum oldu; içimdeki sırları kimse aramadı.
سر من از نالهٔ من دور نیست لیک چشم و گوش را آن نور نیست
Sırrım iniltimden uzak değil; ama gözde ve kulakta o nur yok.
تن ز جان و جان ز تن مستور نیست لیک کس را دید جان دستور نیست
Ten candan, can tenden gizli değil; ama canı görmeye kimsenin izni yok.
Kaynak: The Mathnawí of Jalálu'ddín Rúmí, ed. R. A. Nicholson, Leiden 1925. Çeviriler yapay zekâ desteklidir; insan gözden geçirmesinden sonra hakem onayına sunulur. Bir pasaja dokunarak bağlantılarını açın.